LIDERI
Turski predsjednik već je izgradio sebi palatu od 1.100
soba, a organizira i referendum koji mnogi vide kao namjeru da stekne
neograničenu vlast. U podgrijavanju nostalgije za slavnim danima imperije
pomaže mu potomak drevne dinastije
FOTO: Osmanoglu
(Screenshot: You Tube)
Turski predsjednik Redžep Tajip Erdogan ne krije da čezne za
Otomanskim carstvom koje je jednim potezom pera ukinuo Mustafa Kemal Ataturk,
osnivač moderne republike. Kritičari optužuju predsjednika da zbog neutoljive
želje za vlašću želi da postane savremeni sultan, uz sav sjaj koji uz to ide.
Erdogan namjerava da sprovede ustavne promjene kojima bi
proširio svoju vlast, a paket mjera od 18 tačaka već je poslije žučne debate
prihvaćen u parlametu. Ipak, više od dva mjeseca uoči referenduma, istraživanja
javnog mnijenja pokazuju da građani ne podržavaju u dovoljnoj mjeri predsjednikove
planove. Podrška mu je, međutim, stigla od jedne otomanske princeze, koja mu
pomaže da održi nostalgiju za slavnim danima imperije.
Nilhan Osmanoglu (29), koja tvrdi da je direktni potomak
sultana Abdulahamida II, kaže da je za nju prirodno da zaokruži “da”
na referendumu.
U strasnom govoru održanom na konferenciji posvećenoj svojim
precima, Osmanogluova je osudila današnji parlamentarni sistem kao nepravedan.
Taj sistem je kriv, rekla je, za egzekuciju bivšeg premijera Adnana Menderesa i
loš tretman studentkinja koje zbog nošenja marama nisu mogle da uđu na
fakultete.
“Dosta nam je parlamentarnog sistema”, rekla je
sultanija Nilhan – i izazvala buru u društvu.
Poslanik najveće opozicione Republikanske narodne partije
Ozgur Ozel podsjetio je Osmanogluovu da je carstvo veći dio svoje teritorije
izgubilo baš pod Abdulhamidom II.
“Da nije Ataturka, bez sumnje biste bili živi, ali u
kojoj sobi koje palate, i u kom kavezu kao supruga nekog paše koga su vam
odredili vaš djeda ili otac. Samo razmislite o tome”, rekao je Ozel.
FOTO: Erdogan, Osmanoglu (Twitter)
Drugi su primijetili da je princeza profitirala na svom porijeklu
izradom linije nakita, marama i kućne dekoracije u otomaskom stilu, za kojima
je poludjela konzervativna elita koja se obogatila tokom 15-godišnje vladavine
Stranke pravde i razvoja.
Blagoslov potomka slavne dinastije za Erdogana je mač sa dvije
oštrice, jer se mnogi plaše da on zaista želi da postane neootomanski sultan, a
poznato je da je u Ankari već izgradio za sebe predsjedničku palatu od 1.100
soba u otomanskom stilu. Podrška princeze samo je rasplamsala debatu, a opozicija
referendum predstavlja kao sukob između sekularnih ustavotvoraca i
reakcionarnih monarhista.
Adbulhamid II vladao je od 1876. do 1908. Za kemaliste, to
su bile godine mračne i donekle sramne prošlosti, dok je za ultradesničare i
islamiste sultan bio heroj zato što je stavljao akcenat na islamski karakter
carstva. Historičarka Caroline Finkel u knjizi “Osmanov san” kaže da
nijedna strana nije u pravu. Sultan je, kao i Erdogan, koristio islam da
ujedini carstvo koje se osipalo. Za razliku od Erdogana, poštovao je evropsku
muziku i uživao u avanturama Sherlocka Holmesa koje su morali da mu čitaju prije
nego što legne, ispričala je Finkelova.
Buka koja se podigla i koja bi mogla da košta Erdogana
glasova, sigurno će privući pažnju na princezine proizvode.
(TBT, Al-Monito, Newsweek.rs)
