Opsežna istraga o jednoj crkvi u Tennesseeju rasvijetlila je pokret unutar američkog kršćanstva koji ubrzano raste, a koji Iran, Izrael, islam i globalnu politiku tumači kroz prizmu doslovnog rata između Boga i Sotone – i čije su ideje postale sve utjecajnije u političkom okruženju Donalda Trumpa.
Izvještaj časopisa The Atlantic predstavlja crkvu “The Well” – harizmatsku crkvu u Maryvilleu čiji članovi vjeruju da vode “duhovni rat” protiv demonskih sila.
Vjernici se okupljaju na sesijama “oslobađanja” kako bi istjerali demone iz ljudskih tijela i identificirali ono što nazivaju “teritorijalnim duhovima” koji imaju vlast nad određenim geografskim područjima.
Izvještaj ukazuje na to da se ove ideje više ne zadržavaju samo u opskurnim crkvama, već čine dio jednog od najbrže rastućih pravaca američkog kršćanstva.
Ovaj pokret je također stekao pristup Bijeloj kući bez presedana tokom Trumpovog mandata.
Njegova dugogodišnja duhovna savjetnica, Paula White-Cain, jedna je od najistaknutijih ličnosti tog pokreta. Izvještaj također ističe Petea Hegsetha, koji je opisao Sjedinjene Države kao zemlju koja vodi “duhovni rat”.
Također se navodi da su harizmatski proroci poticali Trumpa da sukob s Iranom tumači kao kosmičku bitku protiv biblijskog “kneza Perzije”, demonske figure iz Knjige proroka Daniela.
Prema izvještaju, članovi crkve “The Well” tumače nedavni sukob s Iranom kao dokaz djelovanja Sotone, dok neki opisuju muslimane kao one koji žele “brojčano nadmašiti Amerikance i preuzeti zemlju”. Izvještaj također citira rezultate anketa koji sugerišu da su takva uvjerenja prisutna daleko izvan crkava poput “The Well”.
Stručnjaci navode da je harizmatska teologija “duhovnog rata” dodala natprirodnu dimenziju tradicionalnom kršćanskom cionizmu, prikazujući sukobe na Bliskom istoku kao manifestacije stalne borbe između Boga i Sotone.
“Pristup zasnovan na konceptu duhovnog ratovanja, karakterističan za pentekostalne i harizmatske krugove, prisutniji je u okruženju Donalda Trumpa nego što je to bio slučaj u prethodnim republikanskim administracijama”, izjavio je za The New Arab Daniel G. Hummel, direktor centra Lumen pri Univerzitetu Wisconsin-Madison i historičar američkog evangelikalizma i kršćanskog cionizma.
“Riječ je o značajnoj promjeni kada je riječ o vrsti kršćanskih lidera i mreža koji predvode koaliciju kršćanske desnice – promjeni koja se odvijala postepeno tokom posljednjih dvadesetak godina, ali je posebno došla do izražaja 2015. godine i kasnije, tokom Trumpove kampanje.”
Hummel je istakao da se svjetonazor ovog pokreta nadovezuje na širi narativ o “sukobu civilizacija”, pridajući geopolitičkim sukobima natprirodni značaj.
“Pojednostavljena perspektiva ‘sukoba civilizacija’ suprotstavlja judeo-kršćansku civilizaciju islamskoj civilizaciji, predstavljajući ih kao dva nespojiva civilizacijska svjetonazora”, rekao je on. “Zbog svog fokusa na duhovno ratovanje, oni taj sukob doživljavaju jednako duhovnim koliko i civilizacijskim.”
U okviru tog svjetonazora, demoni nisu samo metafore za zlo, već stvarna natprirodna bića za koja se vjeruje da utiču na pojedince, zajednice i narode. Crkva uči da demoni imaju imena, rangove i posebne oblasti djelovanja – uključujući imena poput “Lilit”, “Belijal” i “Jezabela” – pri čemu je svako od njih povezano s određenim oblicima iskušenja ili patnje. Lideri crkve također vjeruju da demoni uspostavljaju “uporišta” nad određenim geografskim područjima.
Prema izvještaju, vjerska zajednica je formirala “ratnu sobu”, podijelila okrug na sektore za molitvu i provela proces “duhovnog mapiranja” kako bi identifikovala centre demonskog uticaja.
Zaključeno je da je glavno uporište sotonizma u tom području bila lokalna biblioteka i kafić u kojem su se održavali “drag” nastupi, isticale zastave ponosa (Pride) i održavali sastanci Demokratske stranke. Članovi su organizovali molitvene šetnje oko zgrade i obraćali se lokalnim vlastima.
Osnivači crkve, Mike i Andrea Brewer, također opisuju putovanja u inostranstvo kako bi se suočili s demonima za koje su vjerovali da su povezani s drugim religijama, dok Andrea prikuplja ono što naziva “duhovnim obavještajnim podacima” bilježeći snove, navodna opsjednuća i uočene božanske znakove kako bi kreirala mapu demonskog utjecaja.
Hummel je rekao da ove ideje već dugo koegzistiraju s tradicionalnijim oblicima kršćanskog cionizma. “Pristup kršćanskom cionizmu zasnovan na duhovnom ratovanju postoji barem od 1980-ih”, rekao je.
“Često se preklapa s manje karizmatičnim i više dispenzacionalističkim pristupom, ali se ta dva pristupa već decenijama međusobno prožimaju”, dodao je, tvrdeći da prikazivanje Irana kao demonske sile “ima potencijal” da vojni sukob učini vjerski opravdanim.
“Postoji duga historija demoniziranja neprijatelja – kako u prenesenom, tako i u doslovnom smislu – radi mobilizacije ljudi za rat. Ovo bi bio jedan od takvih primjera.”
Ipak, upozorio je da se politika SAD-a prema Bliskom istoku ne bi trebala pripisivati isključivo teologiji.
“Nemojte zanemariti teologiju, ali nemojte ni sve postupke kršćanskih vođa pripisivati teologiji, kao da ih ne pokreću i drugi motivi – kako svjetovni, tako i duhovni”, rekao je Hummel. “Mnoge različite grupe konzervativaca i Amerikanaca imaju neprijateljski stav prema trenutnom iranskom režimu, a neprijateljstvo pentekostalaca nije motivisano isključivo teologijom duhovnog ratovanja.”
(TBT)
