Međunarodne mreže regrutuju mlade muškarce i žene da služe u izraelskoj vojsci kao dio programa “samotni vojnik”, pri čemu se procjenjuje da je do 20.000 pojedinaca samo iz SAD-a putovalo da se bori u Gazi od oktobra 2023. godine, podstaknuto ideološkim motivima i lažnim obećanjima.
Partner Ane Belashove bio je jedan od njih. Prošle godine, ona je svedočenje dala Knessetovom Odboru za imigraciju, apsorpciju i poslove dijaspore, koji se bavi onima koji dolaze iz inostranstva da se priključe izraelskoj vojsci, kritički komentarišući tretman svog partnera nakon što je regrutovan preko programa “samotni vojnik”, izvještava TNA.
“U julu 2024. godine, kontaktirala sam centar za psihološku podršku IDF-a da zatražim pomoć za Vladislava. Do danas, još uvijek čekam njihov poziv, ali on više nije s nama”, rekla je Belashova 3. decembra.
Prvi narednik Vladislav Sergijenko, ukrajinski državljanin, teško je traumatiziran tokom službe u IDF-ovoj (Izraelske obrambene snage) Brigadi padobranca i kasnije je pronađen mrtav zbog samoubistva.
‘Gachal’ i ‘Machal’
Na web-stranici izraelske vojske, “samotni vojnik” je definiran kao “netko tko služi u vojsci i koji je odvojen od svoje porodice iz različitih razloga”. To uključuje one čije porodice žive u inostranstvu, kao i one koji su otuđeni od svojih porodica (čak i ako žive unutar Izraela).
Prema podacima objavljenim od strane Odbora za imigraciju, apsorpciju i dijasporu u januaru 2023. godine, 6.973 samotna vojnika služilo je u izraelskoj vojsci, od čega 88 posto imigranata.
U međuvremenu, 13.000 rezervista samotnih vojnika (rezervista koji su originalno obavili redovnu vojnu službu kao samotni vojnici) služilo je u Izraelovom ratu u Gazi između 7. oktobra 2023. i decembra 2024. godine.
Međutim, prema organizaciji Friends of the IDF sa sedištem u SAD-u, broj je mnogo veći; potvrdili su da je 20.000 Amerikanaca učestvovalo u ratu od njegovog početka do danas kao samotni vojnici.
Približno 3.000 samotnih vojnika iz inostranstva pridružuje se izraelskoj vojsci svake godine, prema studiji iz 2024. godine pod nazivom “Fighting to Belong: Diaspora Soldiers, Immigration, and National Identity in Israel”.
Oko 40 posto ovih regruta potiče iz zemalja bivšeg Sovjetskog Saveza, oko trećine iz Sjeverne Amerike, a ostatak iz Francuske, Britanije, Australije, Brazila i 50 drugih zemalja.
“Ideja regrutIRanja vojnika iz inostranstva datira iz 1948. godine”, rekao je Jaser Mana, istraživač u Jerusalimskom centru za studije izraelskih poslova, za Al-Araby Al-Jadeed. Većina ovih vojnika regrutovana je kao “inostrani regruti” (“Gachal”), termin korišten tokom rata 1948. godine za Jevreje regrutovane iz Evrope i Sjeverne Afrike, od kojih je mnogo bili preživjeli Holokausta koji su zatim učestvovali u Izraelovom “Ratu za nezavisnost”.
Bilo je oko 20.000 “Gachal” vojnika, što je činilo gotovo četvrtinu vojske u to vrijeme, prema studiji iz 1995. godine “The Fighting Gachal” Jaakova Markowitzkog.
Programi “inostranih volontera” (poznati kao “Machal”) također su započeli 1948. godine i postali aktivni mehanizam za promicanje vojnog volonterizma u novorođenoj izraelskoj vojsci, iako su brojevi bili manji od onih koji su došli kao dio Gachal regrutovanja. Regruti Machala bili su Jevreji i ne-Jevreji iz inostranstva koji su bili užasnuti Holokaustom i htjeli su pomoći u osiguranju opstanka “jevrejske države”.
Programi Machal nastavljaju se i danas, uključujući mnoge od trenutnih programa “samotni vojnik” koji privlače mlade, ne-izraelske jevrejske muškarce i žene da dođu i služe u izraelskoj vojsci.
Mreže regrutiranja
Više cionističkih organizacija u Izraelu aktivno regrutuje samotne vojnike, najviše jedna povezana s izraelskim Pokretom izviđača, koja se približno prevodi kao “Cactus Core”, koja ohrabruje mlade ljude iz Sjeverne Amerike, Evrope, Australije i Rusije da se priključe izraelskoj vojsci.
Pruža im smeštaj, obuku jezika, administrativnu i vojnu pripremu prije i tokom službe, prema Fadi Nahhasu, predavaču izraelskih studija na Univerzitetu Birzeit.
Više organizacija iz SAD-a i Evrope također radi na podršci regrutovanju ne-izraelskih Jevreja u izraelsku vojsku. Nefesh B'Nefesh i Friends of the IDF su dvije takve organizacije, obe sa sedištem u SAD-u, nudeći sveobuhvatne pakete podrške na osnovu finansijskih grantova, kao i vaučere, posebne odmore i karte za putovanje za vojnike nakon perioda službe.
Razočarani
Međutim, primamljiva obećanja o darežljivim benefitima i podršci sukobljavaju se s realnošću dubokih postojećih socijalnih i ekonomskih pukotina u izraelskom društvu, objašnjava Nahhas, kojima su samotni regruti posebno ranjivi zbog nedostatka socijalne mreže podrške unutar Izraela.
Mnoga svedočenja potvrđuju ovo, poput one Maje Presler. Ona je Knessetu rekla 3. decembra 2024. godine da je slomila ruku tokom službe u borbenoj jedinici u Gazi više od 200 dana od 7. oktobra 2023. godine, ali da nije dobila podršku.
Postovi na Facebook grupi “Good People in the Service of Lone Soldiers” objavljeni između januara – aprila 2025. godine također uključuju slučaj Rifkata Liebera, koji je tražio pomoć za žensku samotnu vojnicu s povredom noge koja živi sama u Ra'anani, kojoj je bila potrebna pomoć da dođe do medicinske klinike.
Čak i minimalne potrebe samotnih vojnika izgleda da su ignorisane. David Niland se oslonio na Facebook da zatraži cipelu veličine 44-45 za samotnog vojnika čija je cipela poderana u borbi. Karina Axelrod, ruska vojnik koji služi u jednoj od IDF-ovih jedinica za prikupljanje obavještajnih podataka, objavila je da traži pojas za svoj pancirni prsluk nakon što je njen bataljon odbio da joj ga pruži.
Postovi također ističu druge pritužbe od strane samotnih vojnika. Daniel Levy, koji je ranjen tokom službe s Givati Brigadom, objavio je da se suočava s krivičnim gonjenjem od strane IDF-a, koji je pokušao otvoriti navodno izmišljeni slučaj protiv njega, i zatražio pravnu podršku da mu pomogne, jer si nije mogao priuštiti advokata.
Iako anegdotski, postovi otkrivaju razočaranje koje osjećaju samotni vojnici dok otkrivaju provaliju između svojih očekivanja – baziranih na ružičastim prikazima regrutacijskih programa o tome kako će biti podržani – i realnosti.
Godine 2021., istraživačica Karina Shklyan s Odsjeka za sociologiju na Sveučilištu Kalifornije objavila je studiju pod nazivom “Disillusioned Defenders? The Integration Challenges of American Jewish Return Migrants in the Israel Defense Forces” baziranu na intervjuima sa 52 samotna vojnika.
Iako je vojna služba smatrana načinom integracije i sticanja izraelskog identiteta, ovi vojnici su se suočili s socijalnom realnošću koja ih je naterala da preispitaju svoje idealizovane pojmove izraelskog društva.
Mnogi su prijavili osjećaj marginalizacije i otuđenosti, s nekim koji su se pribjegli skrivanju svog američkog naglaska ili povlačenju u grupe samo Amerikanaca, i odabrali da odu nakon službe umjesto da ostanu i nastane.
Promicanje imigracije i dijaspore cionizma
Nahhas je ukazao na dvije osnovne ideje iza Izraelove predanosti regrutovanju samotnih vojnika, prva od kojih je jačanje jevrejske imigracije u Palestinu.
Dr. Mahmud Muharib, istraživač u izraelskim sigurnosnim poslovima u Arapskom centru za istraživanje i političke studije, kaže da ideološki stav nekih samotnih vojnika podstiče ih da se nastane duže, posebno u ilegalnim naseljima na okupiranoj palestinskoj teritoriji, gdje dobijaju dodatne privilegije i izuzetke od države, što, kao ljudima bez socijalnih mreža ili kapitala, ceni se od strane ovih novopridošlih.
Druga ideja, kaže Nahhas, je povezivanje svjetskog jevrejstva s cionističkim projektom i jednim od njegovih ključnih principa: vojnom službom.
U tom pogledu, Mtanes Shehadeh, profesor političke ekonomije i izraelskih poslova na Arapskom centru za primijenjene društvene studije (Mada Al-Carmel), objašnjava da princip “zajedničke sudbine” za svjetsko jevrejstvo bio je glavni teoretski princip “Deklaracije o nezavisnosti Države Izrael” iz 1948. godine, a jedna od njegovih praktičnih primjena bila je pokušaj integracije dijaspore Jevreja u izraelske vojne, političke i ekonomske projekte – uključujući vojnu službu.
Za one koji dolaze, faktori poput socijalne marginalizacije, akademskog neuspjeha, porodičnih problema i potrage za statusom također su igrali ulogu za neke aspirujuće samotne vojnike.
To je posebno slučaj za one iz SAD-a, dok se motivacije drastično razlikuju za mlade Jevreje koji dolaze iz zemalja bivšeg Sovjetskog Saveza, od kojih je mnogi učestvovali u dugoročnim programima imigracije i primarno ih vode ekonomski motivi, s vojnom službom koja predstavlja viza za ulazak za njih; stoga su skloniji nastaniti se nego američki državljani.
(TBT)
