Piše: Jurgen Mackert, thebosniatimes.ba
Dana 28. marta cionistički njemački jevrejski nedjeljnik Judische Allgemeine Zeitung sa zadovoljstvom je objavio da će Tel Aviv postati najnoviji grad pobratim Berlina, a sve frakcije berlinskog Predstavničkog doma pristale su na tu odluku.
Nekoliko dana kasnije, Der Tagesspiegel, jedan od takozvanih berlinskih “kvalitetnih novina”, izjavio je da “dvije metropole imaju mnogo toga zajedničkog”.
Kakva ogromna sramota: predstavnici samoproglašenih stranaka “demokratskog centra” u Zastupničkom domu Berlina – Demokršćani, Socijaldemokrati i Zeleni – odlučili su se, zajedno sa “Ljevicom” i fašističkom Alternativom za Deutschland (AfD), još više približiti genocidnom kasapinu u Tel Avivu.
Oni to čine čak i kada se veliki dijelovi svijeta postepeno udaljavaju od ovog režima.
Odabir grada pobratima daleko je više od simboličnog čina, posebno kada je taj grad glavni grad države kojom vladaju ratni zločinci odgovorni za genocid koji je u toku.
Takva odluka odražava zajedničke interese i vrijednosti koje navodno povezuju gradove i njihovo stanovništvo.
A oni koji su izloženi u ovom partnerstvu govore: dok jedna strana čini genocid, druga ga podržava, promovira i finansira; dok jedan provodi etničko čišćenje, drugi glumi neznanje; dok jedan namjerno gađa djecu, novinare i medicinsko osoblje, drugi skreće pogled i brblja o ljudskim pravima; dok jedan izgladnjuje narod do smrti, drugi samo sliježe ramenima.
Zajedno dijele nepoštivanje međunarodnog prava i autoriteta Međunarodnog krivičnog suda.
Ova lista je daleko od potpune, ali je već jedna od najodbojnijih koje se može zamisliti. Berlin i Tel Aviv, kako s pravom ističe njemačka štampa, zaista imaju mnogo toga zajedničkog.
Istorijska amnezija
Odluka berlinskih predstavnika šalje jasnu poruku svijetu o tome za šta se njemačka prijestolnica sada zalaže – i označava čin historijske amnezije bez presedana.
Vlada grada, koji je bio pod opsadom prije nekoliko decenija nastavlja se pozivati na to iskustvo kao centralno za svoje kolektivno pamćenje, sada je promijenila stranu.
Berlin se pridružuje glavnom gradu zemlje koja ne samo da je opsjedala pojas Gaze 17 godina i stvorila najveći logor na svijetu i stavila Palestince na “dijetu” – već više od 18 mjeseci čini genocid – kampanja koju u potpunosti podržavaju građani Tel Aviva.
Da je iskustvo opsade zaista bilo toliko značajno i odlučujuće za Berlin kao što njegovi političari tako često tvrde tada bi postojao samo jedan prirodan i odgovarajući grad pobratim: Grad Gaza.
Za razliku od Gaze, međutim, Berlin je našao pomoć kada je bio pod opsadom nakon Drugog svjetskog rata. Zapadne zemlje slale su “bombardere od grožđica” i snabdijevale zarobljene enklave hranom, a u tome ih nije spriječio Sovjetski Savez – u potpunoj suprotnosti sa zločinačkim izgladnjivanjem civilnog stanovništva Gaze od strane naseljeničko-kolonijalnog režima u Tel Avivu.
Da bi ispunili svoje historijsko iskustvo i odgovornost, predstavnici Berlina su 8. oktobra 2023. trebali poslati “bombardere od grožđica” u Gazu, umjesto da sami sebe čine saučesnicima u genocidu. Nisu smjeli gubiti ni jednu jedinu pomisao da postanu partneri s kapitalom počinitelja.
Cionistički utjecaj
Berlinski izbor glavnog grada Izraela naglašava koliko su njemački političari posljednjih godina omogućili cionističkom lobiju da oblikuje političku agendu grada.
Na način koji je nespojiv s vladavinom prava, sada je potrebna samo sumnja da bi se neki događaj ili izjava mogli smatrati antisemitskim, prema cionističkoj definiciji IHRA-e, da bi mašinerija državne represije krenula u akciju.
Od klevetničkih kampanja i policijskih racija do krivičnog gonjenja aktivista i kriminalizacije humanitarne solidarnosti, svaka demonstracija podrške palestinskim pravima nailazi na brutalno gušenje berlinske militarizirane policije za nerede.
Cionistički lobi, kao iu drugim zemljama, ne nastoji da se pozabavi osnovnim uzrocima antisemitizma. Umjesto toga, on stavlja naoružavanje optužbe kako bi izvršio pritisak na njemačku državu da kazni anticionistički govor.
Nakon pobjede na izborima, Kršćansko-demokratska unija (CDU) i njena bavarska sestrinska stranka, Kršćansko-socijalna unija (CSU), podnijele su “manju interpelaciju” saveznoj vladi pod nazivom “Politička neutralnost organizacija koje finansira država”.
Sastojao se od preko 500 pitanja usmjerenih na organizacije civilnog društva koje kritikuju izraelski genocid, s ciljem da im se oduzme finansiranje i dobrotvorni status ako ne budu u skladu s onim što demokršćani definiraju kao “političku neutralnost”.
Nije iznenađujuće da kršćanske stranke nisu uključile niti jednu cionističku lobističku organizaciju u svoju interpelaciju, iako su te grupe sve samo ne “politički neutralne”.
Naprotiv, djeluju kao propagandno oružje za cionističku stvar i izraelski genocid nad palestinskim narodom na načine koji su otvoreno neprijateljski prema demokratskim principima i odbrani univerzalističkih ideala.
Ali možda još više otkriva činjenica da je prije dvije godine finansiranje poreskih obveznika za jednu od cionističkih lobističkih grupa gotovo udvostručeno, dostižući godišnji ukupni iznos od 23 miliona eura (25 miliona dolara).
Još jednu otvoreno cionističku organizaciju takođe finansijski podržava Ministarstvo unutrašnjih poslova – iako se, opet, organizacija koja otvoreno zastupa i brani rasističku ideologiju teško može smatrati “politički neutralnom”.
Dakle, koja je, zapravo, njegova javna korist?
Državna represija
Dana 19. februara 2025., gradonačelnik Berlina Kai Wegner (CDU) namjerno je izvršio pritisak na predsjednika Freie Universität (FU), Gunter M Ziegler, u ime cionističkog lobija da otkaže događaj s Francescom Albanese, specijalnom izvjestiteljicom Ujedinjenih naroda za palestinske okupirane teritorije.
Kako je izvijestio Forschung & Lehre, nije samo gradonačelnik bio taj koji je vršio pritisak na predsjednika univerziteta.
Dvije cionističke grupe – koje su sve samo ne “politički neutralne” – također su bile uključene. Ziegler se na kraju povinovao ovom nelegitimnom zadiranju u autonomiju univerziteta i otkazao događaj.
Dana 4. aprila, desničarski list Die Welt pokrenuo je još jednu klevetničku kampanju protiv Albaneze, ponavljajući zvaničnu izraelsku propagandu prije glasanja u UN-u o njenom ponovnom imenovanju.
List je citirao njemačke političare, uključujući Jurgena Hardta iz CDU – upornog zagovornika cionista – koji je papagajirao izraelske vojne laži besramno zanemarivši istinu ili pristojnost.
Kao da to nije dovoljno, Berlin je 1. aprila prešao novi prag potezom nalik Trampu: najavljujući deportaciju tri državljana EU i jednog američkog državljanina samo zbog učešća u demonstracijama pro-Gaze.
Ove osobe nisu počinile zločin. Ali u Berlinu je sloboda izražavanja već previše tolerirana, posebno kada se koristi za odbranu palestinskih prava.
Ovo šalje nedvosmisleno upozorenje: svako ko traži pravdu za Palestince sada je meta državne represije.
Ako sudovi ne uspiju zaustaviti ovo spuštanje u autoritarizam, njemački građani uskoro bi se mogli suočiti sa zatvorom zbog kritikovanja izraelskih ratnih zločina, dok će nedržavljani jednostavno biti deportovani. Svi će biti kažnjeni ne za nasilje ili huškanje, već za odbranu pogrešnih ljudi u očima političkog establišmenta.
Institucionalni napad
Nakon što su njemački parlamentarci jednoglasno usvojili definiciju antisemitizma IHRA-e 2017. godine, stvarne posljedice ovog poteza po njemačku demokratiju postale su jasne u svjetlu tekućeg cionističkog genocida nad palestinskim narodom.
Dvije odlučujuće rezolucije donesene u novembru 2024. i januaru 2025. dramatično su promijenile njemačko društvo i utrle put još većem cionističkom utjecaju.
Prvi cionistički napad na njemačku demokratiju dogodio se u novembru usvajanjem rezolucije “Nikad više nije sada: Zaštita, očuvanje i jačanje jevrejskog života u Njemačkoj”.
Njegovo usvajanje omogućava njemačkoj vladi da interveniše u društveni život kao stvar principa – da okleveta bilo koga, Jevreja ili nejevreja, kao antisemitu i da kazni one koji dižu glas protiv cionističkog režima naseljenika-kolonijalnog aparthejda i njegovih ratnih zločina.
Drugi napad uslijedio je 28. januara rezolucijom “Antisemitizam i neprijateljstvo prema Izraelu u školama i na univerzitetima”. Donesen je na brzinu, uglavnom nezapaženo u javnosti, nakon završetka vlasti i tokom predizborne kampanje.
Rezolucija predstavlja drski napad na autonomiju univerziteta i slobodu istraživanja i nastave. Pod krinkom zabrinutosti zbog navodnog porasta antisemitizma u školama i univerzitetima, optužba se nameće oružjem kako bi se ućutkali kritični akademici i studenti.
Na saveznoj konferenciji za novinare nakon njenog usvajanja, njemački profesori su izrazili ogorčenje što je rezolucija sastavljena bez uobičajenih konsultacija stručnjaka za antisemitizam ili akademskih tijela.
Također su kritizirali činjenicu da su autori zanemarili primjedbe Njemačke rektorske konferencije (HRK), koja je već u jesen 2024. odbacila sličan prijedlog zbog pravnih razloga. Prema riječima jednog profesora, nije bilo jasno ni ko je autor rezolucije.
Međutim, pokretačku snagu nije teško identificirati. S obzirom na eksplicitno cionističku agendu rezolucije – prijetnje studentima i akademicima koji zauzimaju stav protiv režima i njegovog genocida – potrebno je samo pogledati sadašnje i bivše parlamentarce koji stoje iza rezolucije.
Volker Beck, bivši poslanik Zelenih, predsjednik je Njemačko-izraelskog društva. Mathias Stein, bivši poslanik Socijaldemokratske partije Njemačke (SPD) i član parlamentarne grupe koja stoji iza rezolucije, jedan je od njenih potpredsjednika.
Drugi sadašnji i bivši članovi Bundestaga, uključujući Markusa Fabera (FDP), Lizu Badum (Zeleni) i Jurgena Hardta (CDU/CSU), takođe su potpredsjednici Njemačko-izraelskog društva.
Nije iznenađujuće da akademska stručnost i historijska korektnost nisu bili od interesa prilikom izrade ove rezolucije. Njemački parlamentarci su se pokazali ili nesposobnim ili nespremnim da prepoznaju njegovu pravu namjeru.
Umjesto da brane demokratska prava ili da se odupiru cionističkom napadu, oni su postali voljni saučesnici u njenom sveobuhvatnom “otimanju zemlje” – onoj koja razbija njemačke institucije i samu demokratiju.
Novi fašizam
Nekada slavljen kao “siromašan, ali seksi”, Berlin je privlačio mlade ljude iz cijelog svijeta, zajedno sa globalnom kulturnom elitom i utjecajnim naučnicima. Ta era je gotova.
Danas se Berlin okrenuo uništavanju demokratije naoružanju antisemitizma, zamahujući sjekirom na slobodu mišljenja, mišljenja, istraživanja i nastave.
Pravo da se kritizira Izrael zbog onoga što jeste – genocidne kolonije naseljenika bijelaca koja provodi etničko čišćenje na Zapadnoj obali, prijeti Palestincima izraelskim državljanstvom i ugrožava civilno stanovništvo širom regije – pod aktivnim je napadom.
Kroz svoje partnerstvo s Tel Avivom, Berlin postaje sigurno utočište za cionističke suprematiste i rasiste, za izraelske vojnike koji su počinili ratne zločine u Gazi i za tražene zvaničnike izraelske vlade – sve pod izgovorom zaštite jevrejskog života.
Umjesto da podržava međunarodno pravo ili brani građanske slobode, berlinski takozvani “demokratski centar” utire put novom fašizmu u nastajanju.
Dobrodošli u Berlin, glavni grad cionističke represije.
(TBT, MEE)
