GEOPOLITIKA
Gas i nafta su od vajkada u žarištu
problema na Bliskom istoku, piše italijanski list „Il sole 24 ore“ ističući da
je uzrok rata u Siriji upravo moćan gasovod
FOTO: (screenshot, Aljazeera)
Kako navode, rat je tamo počeo zato što je
sirijski predsednik Bashar al-Assad odbio da prihvati da preko sirijske
teritorije prođe moćan gasovod iz Katara u Evropu”.
To je, navodi list italijanskih poslovnih
krugova, predočio i Robert Kennedy Jr. u analizi u časopisu Politiko, u kojoj
je objasnio da su “pravi uzroci rata u Siriji odbijanje Al Asssada da
pristane na gasovod od Katara do Evrope, zbog čega su SAD pokrenule kampanju
blaćenja Assada”.
Kennedy Jr., rođak bivšeg američkog predsjednika
Johna Kennedyja, navodi da ta američka kampanja ocrnjivanja šefa vlade u
Damasku “nije počela zbog mirnih protesta sirijske opozicije u vrijeme
‘arapskog proljeća’ 2011., već kad je Katar 2009. ponudio da izgradi gasovod vrijedan
deset milijadi eura koji bi išao preko Saudijske Arabije, Jordana, Sirije i
Turske” u Evropu, a to odbio Assad.
Predsjedik Assad, dodaje se u tekstu, je to
obrazložio i time što bi ovaj gasovod došao u sukob s interesima njegovog
saveznika Rusije, najvećeg isporučioca gasa Evropi.
“Eto dobrog razloga da se sagledaju i
pobude za intervenciju Moskve u Siriji, pa i nedavnog susreta u Ankari turskog
predsjednika Erdogana i ruskog predsjednika Putina i njihovog dogovora da
obnove planove za izgradnju gasovoda Turski tok”, napominje Il sole 24
ore.
I primjećuje da se “mora biti oprezan
kad se govori o energetskim bilateralnim projektima na Bliskom istoku: ako
nekome činiš uslugu, budi siguran da ćeš nauditi nekom drugom”.
Milanski dnevnik dodaje da je Assad 2010.
počeo da se dogovara s Iranom, svojim istorijskim šiitskim saveznikom, a
ključnim protivnikom Amerike i Saudijske Arabije, o izgradnji gasovoda velikog
kapaciteta koji bi iranski gas preko Iraka slao u Liban, Siriju i dalje u
Evropu…
Il sole 24 ore kaže da je Kennedy Jr. naveo
obavještajne podatke da su odmah američke tajne službe, zajedno s Katarom i
Saudijskom Arabijom, krenule u finansiranje sirijske opozicije i pripreme za
rušenje režima u Damasku.
“A istovremeno su u junu 2011.
Ujedinjeni arapski emirati, u ime zemalja Zaliva, ponudili Assadu finansijsku
podršku od ravno 150 milijardi dolara da raskine s političkim, ekonomskim i
vojnim savezništvom s Teheranom”.
“Za uzvrat su, pored novca, zemlje
Zaliva obećale da će biti obustavljena pobuna protiv Damaska”, ističe se u
napisu italijanskog lista.
Assad je to odbio i ambasadori SAD i
Francuske u Damasku su otišli u središte pobunjenika u gradu Hama da podrže
bunu protiv sirijske vlade.
“Tako se opravdani bunt naroda protiv
autokratskog i brutalnog režima preobratio”, kaže Il sole 24 ore, “u
rat preko posrednika (pobunjenika) uz učešće i Turske, a uz blagoslov tadašnje
američke državne sekretarke Hillary Clinton i novca koji je stizao iz Saudijske
Arabije i Katara”.
Katarski gasovod, odbijen 2009., bi bio,
podsjeća se u analizi, neka vrsta proširene verzije gasovoda Taplin, koji su
još 1947. htjeli da izgrade američka kompanija Behtel i saudijska firma Aramco,
pa kad je to zaustavio sirijski parlament, CIA je organizovala državni udar u
Damasku.
Potom su 1953. Britanci i Amerikanci,
glavni je bio lokalni šef CIA sinovac predsjednika Ruzvelta, organizovali
rušenje iranskog predsjednika Mosadeka koji je nacionalizovao industriju nafte…
a slični događaji su uslijedili proteklih decenija u regionu.
“Državni udari koje su Amerikanci
organizovali zbog energetskih razloga i bogatstava su porodična pitanja: ranije
Roosveltovih, Kennedyjevih, a sada Clintonovih”, navodi dnevnik
italijanskih poslovnih krugova.
I skreće pažnju da “ima sumnje da su
zaista ‘prijatelji Sirije’ SAD, Francuska i Velika Britanija koji sebe tako
proglašavaju”.
Jer Francuzi i Britanci su Bliski istok još
1916. poslije pada Otomanske imperije sporazumom Sajks-Piko podijelili na svoje
interesne zone, pa su Britanci dobili naftom bogati Mosul (oko koga Amerikanci
upravo vode žestoku bitku s islamistima), a Francuzi su dobili pod svoju
kontrolu Siriju i Liban.
U napisu se kaže da bi se historija u
Mesopotamiji i Siriji možda na neki način i ponovila da nije došlo do ruske
intervencije u septembru 2015., “a Moskva je činilac koji želi da popuni
prazninu koju su tamo ostavili Amerikanci koji su decenijama bili presudni
činilac u toj oblasti”.
(TBT)
