GLOBAL
Lider “Druge
Rusije” Eduard Limonov napisao je kolumnu povodom rođendana nekadašnjeg
lidera SSSR
FOTO: Limonov
(AP)
Evo ga, 85-ti
rođendan Mihail Gorbačova. Bivšeg generalnog sekretara KPSS, bivšeg prvog predsjednika
SSSR koji je, pored ostalog, počinio ove zločine protiv države:
– Ujedinjenje Njemačke
koje je dovelo do komadanja Jugoslavije i krvavih ratova na njenoj teritoriji
koje je isprovocirala upravo ujedinjena Njemačka. Srbi ga zbog ovoga mrze. Na
njegovom računu su stotine hiljada ubijenih u Jugoslaviji.
– Faktičko
uništenje Varšavskog ugovora. Uz istovremeno jačanje NATO. Gubitak zemalja koje
su bile saveznici SSSR, narodnih republika Istočnog bloka – Mađarske, Rumunije,
Bugarske, Istočne Njemačke, Poljske i Čehoslovačke.
Ovaj mali čovjek
je postao lider moćne sovjetske imperije, malograđanin (njegova suština je
ulickana šubara od vizona u obliku kupe). On je seoski tupan od kojeg su
napravili budalu – Gorbi je odozdo s obožavanjem gledao Tačerku i Regana.
Njega će
proklinjati generacije Rusa i Srba.
Pred našim očima
se pojavljuju i jačaju novi izdajnici Otadžbine. I čak ulaze u fazu ekstaze od
svoje izdaje. Upadaju u svojevrsni trans, egzaltaciju od izdaje.
Evo dokle je
dogurao sin bivše senatorke Ponomarjove – zlatni dečko Ilija Ponomarjov.
U programu
ukrajinskog TV kanala News One rekao je Ukrajini da su njeni “vojnici
tokom Ruskog proljeća na Krimu trebali da ubijaju ruske vojnike”.
Reklo bi se:
nečuveni slučaj nečovještva i izdaje, ali ne. To je već bilo.
Bio je jedan
anarhista Mihail Bakunjin. Dovezli su ga iz Europe (gdje je u nekoliko zemalja
bio osuđen na smrtnu kaznu) direktno u Petropavlovsku tvrđavu, poslije je,
nakon što je osuđen u Rusiji na doživotnu robiju, služio kaznu u Šliserburškoj
tvrđavi, pa poslat u Sibir do kraja života, odakle je pobjegao.
Dokopao se
Londona, gdje je uspješno zagorčavao politički život Marksa i Engelsa. Umro je
prirodnom smrću.
Bakunjin je bio
polonofil, stao je na stranu poljskog ustanka protiv Rusa, sam nije ratovao,
ali je podstrekavao, za šta je i dobio doživotnu robiju.
Ponomarjov je već
zaslužio bar ćorak. I to bi bilo pravedno. Jer, da čovjek s ruskim prezimenom
poziva na ubijanje ruskih vojnika, i da mu za to ništa ne bude, to je greška u
kosmosu, u svjetskoj pravdi.
Đavolština.
(The Bosnia Times,
faktor.org)
