ANALIZA
Od uzlaznog trenda islamofobije koja se
širi zapadnim svijetom kroz rastuće desničarske grupe, pa do rata u Siriji, ova
pitanja su povezana u jednom ili drugom obliku, gradeći priču o stalnom sukobu
koji odražava veliku strategiju dominacije svijetom
FOTO: Trump (Agencije)
Dugi sukobi u Siriji i mnogim dijelovima
zapadne Azije su plodno tlo za jačanje ekstremnih militanata koji pokazuju
varvarsko izopačavanje islamske vjere. Učešće dvije glavne sile u sukobu koji
se jedino može opisati kao Hladni rat iscrpljivanja dodatno naglašava složenost
problema i mnoge skrivene igrače koji eksploatiraju sukob u Siriji, naročito
kao sredstvo za svoje ciljeve.
S koje god strane se posmatra ovaj sukob,
ne može se poreći da su ova pitanja povezana na mnogo načina, pa čak i
izazvana.
Od uzlaznog trenda islamofobije koja se
širi zapadnim svijetom kroz rastuće desničarske grupe, pa do pomenutog rata u
Siriji koji je izazvao jednu od najvećih ljudskih tragedija 21. stoljeća, ova
pitanja su povezana u jednom ili drugom obliku, gradeći priču o stalnom sukobu
koji odražava veliku strategiju dominacije svijetom.
Islamska država i geopolitika
DAEŠ, također poznat kao IS ili ISIS ili
ISIL, je toliko ojačala da je postala novo lice terorizma u modernom svijetu,
nadmašivši Al Kaidu i druge terorističke grupe.
Dok grupa tvrdi da je islamska, njihova
praksa i retorika upadljivo liče na karikature islama u srednjovekovnoj Evropi,
do tačke da je riječ o crtanom filmu uživo, što se savršeno uklapa u
stereotipnu sliku zle muslimanske Baba Roge.
ISIL je sa izuzetnom efikasnosti djelovao u
mnogim dijelovima Zapadne Azije i Severne Afrike. Okupirali su dijelove Libije,
Iraka i Sirije i uspostavili sofisticiranu medijsku mrežu, kampove za obuku, pa
čak i administrativne strukture kojima vrše vlast i kontrolu. Sa vojnog
stanovišta, ta teroristička grupa je uspjela zadržati osvojena područja – iako
je posljednjih nedjelja izgubila neke teritorije u Iraku i Siriji.
FOTO: (Screenshot)
Međutim, pravi izazov za ISIL u Siriji nije
SAD, već Rusija. Efektivna zaštita ruskog zrakoplovstva omogućila je sirijskoj
vojsci Bašara al-Asada i njegovog saveznika libanskog Hezbolaha, da povrate
kontrolu nad značajnim dijelovima Homsa, Latakije i dijelova Alepa, od ISIL i
drugih terorističkih grupa usko povezanih sa Saudijskom Arabijom, Turskom,
Izraelom , SAD i drugih zapadnim silama. To je bio razlog za masovni
propagandni rat protiv Rusije. Obaranje ruskog vojnog aviona u zračnom prostoru
Sirije treba posmatrati u tom kontekstu.
Zaista, sa Sirijom kao poprištem jasno su
iscrtane linije bitke u novom sukobu između SAD, s jedne strane, i Rusije, s
druge. U izvjesnom smislu, ovo je prvi veliki sukob između dva protagonista 40
godina dugog Hladnog rata koji je okončan 1989. Na strani SAD su druge zapadne
sile kao što su Britanija i Francuska, uz podršku njihovih regionalnih
saveznika kao što su Izrael, Turska, Saudijska Arabija i Katar. Na strani
Rusije, je naravno sirijska vlada, Iran, Hezbolah i sve više iračka vlada u
Bagdadu koja osjeća da je Rusija iskrenija u borbi protiv terorizma koji prijeti
Iraku i regionu nego SAD ili Turska.
Sukob uključuje ove dvije strane, ali na
žalost, takođe pokazuje dimenziju sunitsko šiitskog sukoba, koji bu potencijalno
mogao da proguta cijli region i svijet uvuče u veliki požar koji vodi čak do svjetskog
rata. Takva opasnost je uočena Rezolucijom Savjeta sigurnosti UN o Siriji i
mirovnim planom usvojenim jednoglasno u Savjetu u decembru 2015. Rezolucija
2254 (2015) poziva ne samo na prekid vatre i pregovore između sirijske vlade i
opozicije, već takođe izražava svoju podršku slobodnim i fer izborima u okviru
suverene, nezavisne i teritorijalno ujedinjene Sirije.
Ako se plan uspješno ostvari, smrt i
razaranje koje je zadesilo Siriju se mogu zaustaviti. To će svakako dovesti do
kraja tragičnu navalu hiljada sirijskih izbjeglica koji pokušavaju da nađu
utočište u Evropi.
Iz druge perspektive, ova izbjeglička kriza
uključuje i Iračane, Afganistance, Libijce, Pakistance i Bangladešane, kao i
Somalijce, Malijce i Nigerijce, sada utiče i na politiku u Evropi i Sjedinjenim
Američkim Državama.
Izbjeglička kriza, desničarske politike i
Donald Tramp
U početnim fazama Njemačka je među evropskim
zemljama bila najotvorenija u vezi izbjeglica, Kancelarka Merkel je dobila
mnogo pohvala od međunarodne zajednice za njemačku politiku otvorenih vrata.
Ona je međutim bila kratkotrajna, i gotovo preko noći su realizovane mjere
kontrole granice, usluge željezničkog prevoza u Njemačku su privremeno
obustavljene, a desetine hiljada izbjeglica se našlo nasukano u drugim
evropskim zemljama.
Ipak, situacija u Njemačkoj nije bila tako
loša kao u ostatku Evrope. Mjere granične kontrole u zemljama poput Mađarske su
zaustavile 170.000 izbeglica, što je izazvalo diplomatske napetosti sa susjedima,
i izazvalo kritike međunarodne zajednice.
Francuska je s druge strane otvorila svoje
granice sa izbjeglicama, ali su se javile kritike da Francuska navodno favorizira
hrišćanske grupe na račun drugih vjerskih grupa. Ovaj stav je očigledno usmjeren
protiv muslimanskih izbjeglica, koji su u većini. To je odraz rastućeg
anti-imigrantskog osjećanja izazvanog velikim brojem radikalnih desničarskih
grupa u Evropi u posljednjih nekoliko godina. Možda postoje historijski korijen
te pojave. Islamofobija, iracionalan strah od islama, je bio dio evropske svijesti
više od hiljadu godina.
Islamofobiju je posebno pojačao
teroristički napad u Parizu, što doveo do obnovljenih strahova u vezi
muslimanskih migranata. Političari i medijski analitičari sada spekuliraju da
li su neki od tih “teroristi”, što samo jača popularne osjećanja
protiv muslimana.
Neprijatni antimuslimanski incidenti su
postali sve rasprostranjeniji i jači, kao što jačaju desničarski pokreti da se
zaustavi “islamizacija Evrope”.
U SAD, islamofobija ima direktan uticaj na
predsjedničkim izborima. Najjači kandidat republikanaca Donald Trump je veoma
iskren o svojim strahovima protiv muslimanskih imigranata i prijetnje
muslimanskog terorizma. On je pozvao na direktnu zabranu ulaska Muslimana u
Ameriku, rušenje ili nadgledanje džamija, i posebne lične karte za muslimane u
Americi.
Trump, očigledno ima publiku. Njegova
anti-muslimanska retorika odjekuje u velikom dijelu bijele populacije sa
srednjim i nižim primanjima. Žrtvama ekonomske i društvene stagnacije u posljednje
dvije decenije se na žrtvovanje nudi “drugi”, a oni smatraju da će
tako “Amerika ponovo biti
velika”, što je Trumpov slogan, a da će se njihova situacija vidljivo
poboljšati.
Vidimo kako eksploatacija domaćih strahova
ukorijenjenih u društveno-ekonomskoj situaciji od strane političara koji jure
visoku funkciju može zapravo da služi kao hegemonijska agenda supersile.
Sloganom pravljenja Amerike ponovo velikom
Tuamp ima veliki odjek među stanovništvom, jer je među njima američka
dominacija svijetom prihvatena kao nešto dato, i kao nešto dobro za čovječanstvo.
I republikanski i demokratski kandidati recituju ovu mantru o američkom svjetskom
vodstvu.
TPPA i ekonomska hegemonije
U onome što se može smatrati drugim krajem
svijeta, postoji još jedan događaj koji ukazuje na još jedan dio velike
strategije da se uspostavi hegemonijska moć Sjedinjenih Američkih Država.
FOTO: Shutterstock
Kontroverzni sporazum o Transpacifičkom
partnerstvu (TPPA) je “trgovinski” sporazum između 12
azijsko-pacifičkih zemalja koji su režirale SAD, a koji ima negativne posljedice
po zakonima o autorskim pravima, troškovima zdravstvene zaštite, po lokalne
industrije i nacionalni suverenitet. TPPA u svakom smislu isključuje Kinu,
najznačajniju ekonomsku silu Azijsko-Pacifičkog regiona. To je razlog zašto
TPPA nije toliko povezan sa trgovinom ili ekonomijom, već u suštini sa moću i
politikom. To je dobro orkestrirana-strategija zaustavljanja i smanjivanja
rastuće moć i uticaja Kine u svom susjedstvu. Dva važna potpisnika TPPA,
Australija i Japan, su nedavno otvoreno izjavili da podržavaju SAD kao
“stožer Azije” koji će zadržati “kineski agresivni uticaj i
pozicioniranje.”
TPPA može da se maskira kao trgovinski
sporazuma (i to loš), ali ne može maskirati svoje skrivene geopolitičke
motive.Ono obuhvataju podređivanje potpisnika spoljnoj sili što može narušiti
interese njihovog stanovništva.
Zaključak
Pipci hegemona se šire na dva fronta – u
zapadnoj Aziji i Severnoj Africi i
Bliskom istoku, regione koji omogućuju da održi svoju dominantnu moć i uticaj.
Ulozi su visoki. To nisu samo nafta i gas. To je jedini region u svijetu gde se
spajaju tri kontinenta i gdje se nalaze neki od najvažnijih svjetskih plovnih
puteva. Ali najviše od svega, to je mjesto gde se nalazi Izrael. Nijedna druga
zemlja nije toliko važna za SAD i Zapad. Kako bi održale svoju hegemoniju u
regionu, SAD su spremne da se suoče sa
velikom vojnom moći Rusije, kao i sa srednjim regionalnim silama poput Irana.
Drugo, u azijsko-pacifičkom regionu hegemon
pokušava da zadrži i smanji moć najdinamičniji ekonomske sile u svijetu. Za
SAD, ekonomski izazov koji sada predstavljala Kina ima politički i vojni značaj
u srednjem i dugom roku, i zato želi da osigura da će njena ekonomska moć u
azijsko-pacifičkom regionu, koja je i dalje značajna, opstati i proširiti se.
Za hegemona, Bliski istok i
Azijsko-pacifički region su dva regiona u gdje dolazi do ozražaja njeno pravo
da vlada svijetom. Zato neće dozvoliti da to bilo ko dovodi u pitanje, a kamoli
izazove.
(The Bosnia Times, Global Research)
