U svojoj „Kritici bosanskog uma: Ogledu o jednom historijski fiksiranom mentalitetu“, Tarik Haverić se potrudio da primjerima ilustrira tezu da je moralni relativizam postao druga priroda bosanskohercegovačkih muslimana, koji kod svojih istovjernika toleriraju iste postupke koje oštro osuđuju kod drugih.
„Ta je teza potvrđena kada su u ljeto 2016, neposredno nakon izlaska Kritike, počela proganjanja Erdoğanovih protivnika u Turskoj, pod izgovorom da su svi oni – dakle desetine hiljada nastavnika, sudaca, novinara i javnih radnika – „gulenisti“ i učesnici u neuspjelom državnom udaru. I tada je bila izostala svaka reakcija prekaljenih boraca za slobodu izražavanja, „muslimanskih intelektualaca“ suđenih 1983. u tzv. Sarajevskom procesu, koji u Bosni i Hercegovini već skoro 30 godina žive od moralnog kapitala žrtava titoističkog režima koji ih je progonio kao neistomišljenike. Jednoumlje je smetalo samo dok je bilo komunističko, i progon neistomišljenika u islamskim društvima ne samo da se ne osuđuje već se prikriveno odobrava. Pa čak i neprikriveno: jedan od osuđenih u Sarajevskom procesu nedavno je uputio javno pismo podrške saudijskim vlastima u njihovoj borbi protiv šiizma koja uključuje i stalna bombardiranja civila u Jemenu“.
Taj bošnjački munafikluk našao je svoj amblematski izraz u komentaru bivšeg reisa Mustafe Cerića nakon Khasgoggiyev ubistva: „Vodi se zla kampanja protiv Kraljevine Saudijske Arabije kako bi se narušio njen ugled i destabilizirali njen mir i prosperitet. To nije dobro ne samo za osjetljivi region nego i za cijeli svijet. Vjerujem da je KSA dovoljno jaka da prevlada sve ovo, in Sha Allah!“.
(TBT)
