NAUKA
Hidrogenske ili termonuklearne bombe su snažnije od atomske
ili fisijske bombe, a razlika između ove dvije bombe počinje na atomskom nivou.
Evo o čemu je riječ…
FOTO: (Profimedia)
Fisijske bombe (poput onih koje su bačene na japanske
gradove Hirošimu i Nagasaki tokom Drugog svjetskog rata)
nastaju cijepanjem atomskog jezgra (nuklearnom fisijom).
Kad se neutroni atomskog jezgra razdvoje, neki pogode jezgra
okolnih atoma i njih razdvajaju. Rezultat je veoma eksplozivna lančana
reakcija. Bombe bačene na Hirošimu i Nagasaki su eksplodirale snagom od
15-20.000 tona TNT-a.
S druge strane, prvi test termonuklearnog oružja odnosno hidrogenske
bombe u SAD-u u novembru 1952. godine izazvao je eksploziju od 10.000.000
tona TNT-a.
Termonuklearne bombe počinju istom reakcijom fisije koja
osnažuje atomske bombe, ali većina uranijuma ili plutonijuma u atomskim bombama
je zapravo neiskorišteno. Kod termonuklearne bombe, korak dalje predstavlja
činjenica da postaje dostupno više eksplozivne snage bombe.
Prije svega, eksplozija kompresuje sferu plutonijuma-239,
koji će biti podvrgnut fisiji. Visoke temperature i pritisak stvoreni fisijom
plutonijuma-29 izazivaju fuziju hidrogenske bombe (nuklearna fuzija je proces
tokom kojeg se više atomskih jezgara spajaju formirajući jedno teže jezgro).
Ovaj proces fizije oslobađa neutrone, koji se vraćaju u
plutonijum-239, cijepaju više atoma i pospješuju lančanu reakciju
fisije.
(TBT, N.G.)
