GLOBAL
Nedavno otkrivena elektronska pošta Hillary Clinton pokazuje da je glavni povod za intervenciju u Libiji i ubistvo Muammara al-Gaddafija bio libijski plan da se napravi valuta sa zlatnom podlogom koja bi bila konkurent dolaru i euru, piše američki portal američki Foreign Policy Journal
FOTO: Gadafi (AP)
Nedavno otkrivena
elektronska pošta Hillary Clinton pokazuje da je glavni povod za intervenciju u
Libiji i ubistvo Muammara al-Gaddafija bio libijski plan da se napravi valuta sa
zlatnom podlogom koja bi bila konkurent dolaru i euru, piše američki portal
američki Foreign Policy Journal.
Foreign Policy
Journal piše da je State Department krajem decembra prošle godine objavio novu
seriju od 3000 mailova Clintonove, koji sadrže eksplozivne dokaze o ratu u Libiji.
Među dokazima su:
priznanje da pobunjenici čine ratne zločine, da unutar Libije od samog početka
antivladinih protesta djeluju posebni instruktori za specijalne operacije, da
unutar opozicije djeluje Al-Qaida, da
zapadne zemlje vode spletke oko pristupa libijskoj nafti, kao i da Gaddafijeve
zlatne i srebrne rezerve prijete evropskoj valuti.
Hillaryni odredi
smrti
Mnogi od
iznijetih podataka koji su označeni kao strogo povjerljivi se mogu naći u mailovima
koje je Hillary Clinton slao njen informator Sidney Blumenthal.
U njima se može
pročitati da su na meti pobunjenika posebno bili crnci u Gaddafijevim snagama,
koji su ubijani po kratkom postupku, a da je crno stanovništvo Libije i radnici
iz podsaharske Afrike bilo optuživano za bliskost sa režimom i meta ratnih
zločina.
Njihove zajednice
su bile podvrgnute mučenjima i pogubljenjima, pravdanim osvetom, a
njihovi gradovi etnički čišćeni.
Tako je na
primjer iz grada Taverga u augustu 2011. istjerano oko 30.000 crnih i
“tamnoputih” Libijaca , nakon njegovog osvajanja.
Portal Foreign
Policy Journal komentariše da se čini da je Hillary Clinton bila lično upoznata
sa zločinima koji su počinili borci protiv Gaddafija i mnogo prije nego što su
se desili neki od najgorih genocidnih zločina.
Mailovi Blumenthala
također potvrđuju ono što je od ranije poznato – da su specijalne snage obučavale
pobunjenike povezane sa Al Qaidom.
Blumental
potvrđuje da su britanske, francuske i egipatske jedinice za specijalne
operacije mjesec dana poslije početka antivladinih protesta vršile obuku libijski
militanata duž granice sa Egiptom i u predgrađima Benghazia.
Do 27. marta,
kada se desio navodni “narodni ustanak” spoljni operativci su već
“nadgledali dotur oružja i opreme pobunjenicima”, uključujući
“naizgled beskrajne količine jurišnih pušaka AK 47 i municije.”
Libija kao
prijetnja interesima Francuske
Mail koji je upućen Hillary Clinton u aprilu 2011.
osvjetljava ciljeve Francuske, koja je predvodila napad na Libiju.
U tom pismu se
navodi više razloga za aktivnu ulogu Pariza: da se zadobije veći dio u iskorištavanju
libijske nafte, da se osigura francuski uticaj u regionu, da se poveća ugled Sarkozya u zemlji, da se učvrsti uticaj francuske
vojne sila u regionu i da se spriječi Gaddafijev uticaj u predjelima koje Pariz
smatra “Frankofonskom Afrikom”.
Poduži dio ovog
pisma govori o velikoj prijetnji Gaddafijevih rezervi zlata i srebra (143 tona
zlata, i sličan iznos srebra) za francuski franak, koji cirkuliše kao glavna
valuta u pomenuti afričkim zemljama.
U mailu se navodi
Gaddafijev plan da iskoristi svoje zlato i srebro za uspostavljanje pan-afričke
valute na osnovu libijskog zlatnog dinara, koji bi pružio zemljama
“Frankofonske Afrike” alternativu za franak.
Prema
obavještajnim podacima Gaddafijevo zlato i srebro je procijenjeno na više od 7
milijardi dolara.
Francuski
obavještajci su otkrili ovaj plan ubrzo nakon što je pobuna počela. To je bio jedan od
faktora koji je uticao da predsjednik Nicolas Sarkozy donese odluku da
Francuska napadne Libiju, jer se javio veliki strah da će Libija sa novom
pan-afričkom valutom dovesti Sjevernu Afriku na visok stepen ekonomske
nezavisnosti.
Zato je libijska
inicijativa da se takmiči sa evropskom valutom kroz lokalnu alternativu morala biti
spriječena vojnom agresijom, zaključuje Foreign Policy Journal.
(The Bosnia Times,
Kurir.rs)
