MARKER
Sam lider SPO-a Vuk Drašković iznio je tezu o Marku Kraljeviću kao čovjeku koji nije zaslužio da bude opjevan u pjesmama
FOTO: (public)
Čuveni srpski
junak koji se nije odvajao od svog konja Šarca i buzdovana s kojim je tukao
Turke kad god je to želio, ipak nije bio toliki heroj, jer je umro kao turski
vazal u boju protiv kršćana.
Srbi vjekovima
žive na mitovima i legendama, a čak ih i u školama uče pogrešno. Generacije
ljudi u Srbiji odrasle su na mitu o Marku Kraljeviću, kao junaku kome Turci ne
mogu ništa i koji “bije” Musu Kesedžiju kad god to poželi. Ipak, stvarnost i
istorijske činjenice nam govore drugačije, a to je da Marko Mrnjavčević
(svjetovno ime “srpskog junaka”) nije bio toliko hrabar u boju s Turcima, već
je kao njihov vazal poginuo boreći se protiv kršćanstva!
Koliko su Srbi
zaludjeli u mitu o Marku Kraljeviću govore mnogi geografski pojmovi, ulice,
trgovi i spomenici koji nose ime ovog “junaka” koji po historijskim zapisima
nikako taj oreol nije zaslužio.
Najpoznatiji
geografski pojmovi su Markov grad ili Markove kule (Prilepski grad –
srednjovjekovna tvrđava iznad Prilepa), Markovo kale (brdo) 4,5 kilometara od
Vranja, zatim postoji i njegov manastir u blizini Skoplja (završio ga
Mrnjavčević 1372. godine).
U umjetničkom
pamćenju Marko Kraljević najveći je junak, a narodni pesnici su mu pripisali
mnoge osobine nadčovjeka, te tako on u nizu junačkih pjesama iz njegovog
ciklusa čupa drveće, podiže stijene, cijedi suhu drenovinu, sabljom preseca
kamen, na svojim opancima nosi čitava brda, ore drumove, napija svog konja
Šarca od koga se ne razdvaja i od svog „šestoperog“ buzdovana, od kojeg svi
strepe…. Ipak ovo je sve samo mit i dokaz koliko su Srbi skloni legendama.
U historiji će
ostati upisano da je on sin kralja Vukašina Mrnjavčevića, savladara srpskog
cara Uroša, i Jevrosime, sestre u pjesmama također opjevanog srpskog junaka
vojvode Momčila.
On je, da ga je
sreća malo poslužila moga biti upisan i zlatnim slovima u historiji Srbije jer
je bio legitima nasljednik srpskog carskog prijestola, a čak je i nosio titulu
mladog kralja, ali san o vladanju velikim srpskim carstvom prekinuli su Turci
koji su krenuli u osvajački pohod ka Balkanu!
Poslije poraza
srpske vojske u Maričkoj bitci 1371. godine i pogibije kralja Vukašina, Marko
kao mladi kralj postaje turski vazal i sluga!
Na nesreću svih
Srba, historijski zapisi nam razbijaju sve iluzije, te tako pišu da je Marko
Kraljević baš kao turski sluga 1395. godine u bici na Rovinima poginuo od
kršćanskog mača vojnika vlaškog vojvode
Mirče.
Prema nekim
historijskim zapisima Marko kao kršćanin koji se borio na turskoj strani protiv
kršćanstva rekao je: “Ja kažem i molim Gospoda da bude kršćanima pomoćnik, a ja
neka budem prvi među mrtvima u ovom ratu“.
Srbi nisu nikada
prihvatili ovu istinu, već su spjevali pjesmu o pogibiji svog junaka u kojoj on
nije poginuo od ljudske ruke, jer je bio nadčovjek, već je preminuo prirodnom
smrću i sahranjen je na Svetoj Gori, a njegov grob nije obilježen kako se
njegovi dušmani ne bi mrtvom Marku svetili!
Sam lider SPO-a
Vuk Drašković iznio je tezu o Marku Kraljeviću kao čovjeku koji nije zaslužio
da bude opjevan u pjesmama.
(The Bosnia
Times, Agencije)
