Neobjavljena pisma detaljno opisuju bolne veze Marije Kallas, čuvene operske pjevačice sa mužem, majkom i Aristotelom Onazisom.
Majka ju je ucenjivala, suprug Giovanni Battista je pokrao, a brodovlasnik i magnat Aristotle Onassis bio je nasilan i napustio je zbog Jackie Kennedy. Soprana Mariju Kallas obožavala je publika širom svijeta, ali ona nikada nije spoznala pravu ljubav van scene, a prema istraživanju, njen život je bio još tragičniji nego što se ranije mislilo, piše Guardian..
Pišući novu biografiju, Lyndsy Spence dobila je pristup neobjavljenoj prepisci Marije Kallas i drugom materijalu koji osvetljava muke njenog braka, zlostavljanje od strane Onassisa i seksualnom uznemiravanju direktora jednog od najistaknutijih svjetskih konzervatorijuma. Spence kaže da pisma koja se odnose na Onassisa otkrivaju strahote koje je pretrpila, posebno kada joj je 1966. njegovo fizičko nasilje ugrozilo život: „Takođe postoje zabrinjavajuće informacije iz dnevnika jedne od njenih bliskih prijateljica koje detaljno opisuju kako ju je Onassis drogirao, uglavnom iz seksualnih razloga – danas bismo to klasifikovali kao silovanje. “
Pišući svojoj sekretarici, Kallas se poverila: “Ne bih željela da mi [Onassis] telefonira i počne ponovo da me muči”.
Zbog problema u braku sa Meneginijem Kallas je očajavala: “Suprug me i dalje gnjavi nakon što mi je oteo više od polovine novca stavljajući sve na njegovo ime otkako smo se vjenčali … Bila sam budala … da mu vjerujem”.
Jedno pismo odnosi se na tadašnjeg predsednika muzičke škole Juilliard u New Yorku, oženjenog muškarca, koji je okrenuo fakultet protiv nje i zaustavio je da se vrati na još jedan mandat nakon što ga je odbila.
Svom kumu je napisala: “Peter Mennin se zaljubio u mene. Dakle, naravno, kako ja to nisam osjećala prema njemu, on je protiv mene”. Marija Kalas je rođena u New Yorku u porodici siromašnih grčkih imigranata 1923. godine, i jedna je od najpoštovanijih operskih pjevača. Njene predstave Toske u Covent gardenu opisane su kao jedno od najvećih operskih iskustava svih vremena.
Spence kaže da je dobila pristup u tri ogromne kolekcije koje su zaveštane raznim arhivima 2019. godine i do sada nikada nisu objavljene.
“Među novim otkrićima su bila i pisma koja su otkrivala njene najdublje misli”.
Nova otkrića uključuju istinu o mučnom djetinjstvu u Evropi.”„Kallas je zamjerila svojoj majci, koja je tokom rata radila kao prostitutka, zbog toga što je pokušavala da je podvedi nacističkim vojnicima”, rekla je Spence.
Kasnije je njena majka prodavala priče novinarima i ucjenjivala je da drži jezik za zubima, pišući svojoj kćerki: “Znaš li šta rade filmski umjetnici skromnog porijekla čim se obogate? U prvom mjesecu potroše svoj prvi novac da naprave dom za svoje roditelje i razmaze ih luksuzom … Šta imaš da kažeš, Marija?”
Kallas se povjerila: “Da mi je nekada davno bila prava majka, ja bih je cijenila”.
Ni njen otac nije bio bolji, kaže Spence. “Napisao joj je pismo pretvarajući se da umire u bolnici u pokušaju da od nje dobije novac. U stvari, imao je lakšu bolest”.
“Dosadio mi je egoizam roditelja i ravnodušnost prema meni … Ne želim više da imam veze sa njima. Nadam se da se novine neće zakačiti. Tada ću zaista prokleti trenutak kada sam uopšte imala roditelje”, pisala je Marija Kallas.
Materijal takođe baca svjetlo na njenu veliku sopranističku suparnicu Renatu Tebaldi, koju je ocrnila upoređujući njen glas sa šampanjcem i koka-kolom, dok je Tebaldi optužila Kallas da nema srca.
Neobjavljeni materijal takođe otkriva njene zdravstvene probleme, koji su uticali na njene nastupe šezdesetih godina, i zavisnost od droge. Nekoliko puta je izgubila glas.
“Pronašla sam neurologa koji ju je liječio pre smrti. Kallas je patila od neuromišićnog poremećaja čiji su simptomi započeli pedesetih godina prošlog vijeka, ali su je lekari odbacili kao ludu”, navodi Spence. To takođe objašnjava gubitak njenog glasa, što joj je presjeklo karijeru.
“Smrt Marije Kallas je mučna priča. Sama u svom pariškom stanu, oslanjala se na svoju otuđenu sestru Jackie i pratioca Vasso Devetzia, koji je snabdijevao [sedativima]. Njen život je bio pun tragedije, ali željela sam da joj dam glas”, zaključuje Spence.
(TBT, Nedeljnik)
