KOLUMNA
Zapadnjački borci protiv ISIL-a koji su se dobrovoljno
priključili borbama u Siriji i Iraku donose više štete nego koristi. Trebali bi
ići kući
Piše: Malak Chabkoun, thebosniatimes.ba
Pomislili biste da Sirija dosad ima dovoljno stranih boraca
koji su okupirali zemlju, imajući na umu Rusiju, Iran i njihove milicije i
strance u redovima Al-Kaide i grupe Islamska država u Irak i Levant (ISIL). No,
to nije spriječilo zapadnjake da pohrle u sjevernu Siriju i Irak da se bore
protiv ISIL-a i budu za to hvaljeni.
Iako ih mediji na Zapadu vole, potrebno je jasno obznaniti
da američki, kanadski i evropski državljani koji idu u Siriju i Irak da se bore
protiv ISIL-a nisu heroji. Oni se ne bore protiv imperijalizma i ne podržavaju
kurdsku autonomiju niti rade humanitarno djelo. Osim što sebe i druge dovode u
opasnost, oni samo kompliciraju situaciju za Sirijce i Iračane koji su već
ostavljeni na milost i nemilost brojnim međunarodnim silama i nedržavnim
akterima.
Ti državljani zapadnih država hvale se da njihovi podvizi u
Iraku i Siriji staju u odbranu manjina i da su moralna dužnost. Drugi ih vide
kao avanturu, a ima i onih poput bivšeg kanadskog modela Hanne Bohman koji idu
u Siriju jer im je dosadno: “Morala sam uraditi nešto sa svojim životom.
Bilo mi je dosadno. Imala sam osjećaj da nisam uradila ništa što bih smatrala
veoma važnim”, rekla je Bohman za CTV News.
Da je situacija, pak, obratna i da su SAD, Kanada ili neka
evropska država u ratu, iste ove medijske organizacije ne bi tako ljubazno
tretirale Afrikance, Arape ili Kurde koji bi se pridružili bilo kojoj strani i
to je posebno uvredljiv aspekt čitavog ovog trenda.
Nema ništa humanitarno u vezi sa borbom
Pojedinci nisu jedini krivci. Zapadnjaci u Siriji i Iraku
osnivaju i vode čitave grupe za doček ovih dobrovoljaca. Institut Brookings
nedavno je otišao tako daleko da ih je u izvještaju nazvao “boračkim
humanitarcima”. Sam taj termin izuzetno je uznemirujući jer implicira da
njihov rad ima humanitarni aspekt. Nema ništa humanitarno u doprinošenju
kontinuiranim borbama i ratu da biste pobjegli od dosade.
Neke od ovih grupa religijske su prirode, kao Sons of
Liberty International, koja ima kršćanski otklon, dok su druge više političke,
kao što je socijalistička grupa Bob Crow Brigade. Njihovi ciljevi uključuju
pomoć lokalnim grupama i revolucionarnim težnjama, ali takve grupe ignoriraju
širi kontekst i u Siriji i u Iraku.
Grupa Bob Crow Brigade u Siriji, naprimjer, kaže da se bori
protiv ISIL-a i “pobunjenika koje podržava Turska”, ignorirajući
činjenicu da su upravo ovi pobunjenici prvobitno ustali protiv Bashara
al-Assada u borbi za svoju revoluciju.
Zapadnjaci koji se pridružuju grupama koje se bore protiv
ISIL-a ne priznaju niti shvataju sirijsku revoluciju, zanemaruju posljedice
invazije njihove domovine na Irak 2013. i ponašaju se kao da će pobjeda nad
ISIL-om sve riješiti.
Svirepa američka intervencija
Mnogi od ovih dobrovoljaca uglavnom se priključuju kurdskim
Sirijskim demokratskim snagama (SDF), američkom savezniku koji dobija vojnu
podršku od Washingtona u borbi protiv ISIL-a. U izvještajima također ima
naznaka da Jedinice za zaštitu naroda (YPG), koje se bore sa SDF-om kao krovnom
organizacijom, imaju na raspolaganju sofisticirano američko oružje, uključujući
uniforme i inovacije, kao i pristup američkim specijalnim snagama na terenu.
Kompletna ideja SDF-a (kreiranog za vrijeme Obamine
administracije) problematična je ne samo zato što je to još jedna jasna naznaka
da se SAD uklapa u narativ Assadovog režima o “terorizmu” već i zato
što je YPG povezan s Radničkom partijom Kurdistana (PKK), koja je na listi
terorističkih organizacija u SAD-u.
Osim toga, problematičan je i ležeran stav Zapada prema ovim
borcima. Sudeći po lakoći s kojom istaknutiji zapadni borci dolaze u Siriju ili
Irak, a potom se vraćaju u svoje domovine, SAD i druge države Zapada svojim su
državljanima omogućile da se bez problema uključe u ove borbe.
U isto vrijeme sirijskim humanitarcima s validnim vizama
nije dozvoljen ulazak u SAD samo zato što rade istinski humanitarni posao u
Siriji ili Iraku, kao što je dostavljanje pomoći, spašavanje života nakon
napada režima ili podržavanje infrastrukturnih projekata. Iz nekog razloga
sirijski humanitarac smatra se većom prijetnjom od američkog borca
intervencionista.
Idite kući gdje ste potrebni
Pozitivne medijske priče o zapadnjacima koji se bore protiv
ISIL-a na strani SDF-a il YPG-a ukazuju na to da percepcija stranih boraca i
intervencije u Siriji zavisi samo od neprijatelja protiv kojeg se bore.
Drugim riječima, postoje dvostruki standardi u izvještavanju
– oni koji se bore protiv ISIL-a i porijeklom su za Zapada heroji su. Ljudi
arapskog porijekla, Sirijci koji se bore i protiv ISIL-a i protiv Assadovog
režima, prikazani su kao Al-Kaida, zovu ih teroristima i optužuju ih da su
plaćenici Turske, Zalivskih zemalja i SAD-a iako je država za koju se bore
njihova domovina.
Pravi humanitarni rad počinje kod kuće. Ako ovi zapadnjaci
žele nekome pomoći, mogu pomoći u osiguravanju da se vlastita dvorišta, odnosno
SAD, Kanada i Evropa ne strovale u jame ekstremisitčke krajne desnice u vremenu
nakon Brexita i nakon Trumpa. Za to ne moraju plaćati avionsku kartu niti
posezati za oružjem.
Stavovi izraženi u ovom tekstu autorovi su i ne odražavaju
nužno uredničku politiku Al Jazeere.
(TBT, Al Jazeera)
