Brijunsku deklaraciju 19. jula 1956., osnivački dokument Pokreta nesvrstanih, umalo je potpisao i izraelski predsjednik David Ben-Gurion, pisao je u printanom izdanju magazina Express dr. Darko Bekić, povjesničar diplomatije.
Ben-Gurion je 1956. godine, putem diplomatskih kanala, ponudio Titu dvije stvari: da JBT posreduje u izraelskom sukobu s Egiptom oko Gaze i, u tom smislu, izrazio spremnost da se pridruži trojnom sastanku u Hrvatskoj. Tito se, navodno, o tome prvo konzultirao s Nehruom, koji je odmah prihvatio ponudu Ben-Guriona, ali je egipatski predsjednik Gamal Abdel Naser to odlučno odbacio.
Za razliku od Nasera, koji se Sovjetskom Savezu priklonio iz pragmatičnih razloga, izraelski vođa gajio je i političko-filozofsku sklonost prema marksizmu, tačnije lenjinizmu, pa je sam sebe znao nazivati “cionistički Lenjin”. Njega je, doduše, smatrao teoretski inferiornijim od Trockoga, ali je ipak najviše cijenio Lenjinovu “političku odlučnost”. Još 1946. – u vrijeme egzila u Parizu – zbližio se i s vijetnamskim komunističkim vođom Ho Ši Minom, kojem je već tada najavio uspostavu židovske države u Palestini, piše dr. Bekić za Express.
Ben-Gurion nije smatrao da Arapina nema mjesta u Izraelu nego se, naprotiv, zalagao za etnički suživot i egalitarnu državu s elementima boljševičkog iskustva (poljoprivredne zadruge – kibuci!) te punu ekonomsku ravnopravnost židovskog i arapskog stanovništva.
Šta je učinio SAD shvativši da uspostava Države Izrael zapravo koristi Sovjetskom Savezu za proširenje njegovog utjecaja na Bliskom istoku, među ostalim i poznate “naklonjenosti Židova komunističkim idejama”, je li se Ben-Gurion ipak distancirao od Sovjetskog saveza nakon reakcije Amerikanaca i što se tačno događalo u pripremi Brijunske deklaracije otkriva za Express dr. Bekić u tekstu temeljenom na memoarima Mohameda Heikala, egipatskog novinara i Naserova političkog savjetnika.
(TBT)
