POVIJEST
Ove godine se obilježava 716. godišnjica
osnivanja Osmanskog Carstva. Osmanskog Carstva, velike države koja se
prostirala na tri kontinenta i vladala 622 godine, prisjećamo se u najboljem
svjetlu.
FOTO: (Amblem)
Ove godine se obilježava 716. godišnjica
osnivanja Osmanskog Carstva. Osmanskog Carstva, velike države koja se
prostirala na tri kontinenta i vladala 622 godine, prisjećamo se u najboljem
svjetlu.
Teritorije Anadolije koje su pripadale
Istočnoj rimskoj imperiji postale su puste zbog stogodišnjih arapskih invazija.
Istočno carstvo, koje nije moglo poduzeti mjere protiv arapskih invazija,
odlučilo je da posljednjim potezom iz Anadolije protjera Turke koji su se od
1604. godine nastanile u regijama kao što su Ani i Ahlat. Iako su bile u
brojnoj prednosti, vojske pod komandom imperatora Diogenesa u Malazgirtu
poražene su od strane turskih snaga na čelu sa sultanom Alparslanom.
Pobjedom Turaka u bici kod Malazgirta 1071.
godine počeo je proces naseljavanja Turaka u “rimskoj zemlji”
Anadoliji. Hiljade Turkmena iz Centralne Azije su se nastanile širom Anadolije.
Među plemenima Oguza koji su se smjestili u Anadoliji bili su i pripadnici
plemena Kaji. Anadolski Seldžuci, koji su Konyu proglasili glavnim gradom,
pripadnicima plemena Kaji su ustupili područja Sogut i Domanic, smještena na
granici sa Istočnim rimskim carstvom.
Pleme Kaji na čelu sa Ertugrul Gazijom, sa populacijom od 400 šatora,
nakon naseljavanja tih područja počelo je sa osvajati i vršiti invaziju na
okolna mjesta. Mlađi sin Ertugrul Gazije, Osman Beg pokazao je izvrsne
sposobnosti u ratovima i kao rezultat toga zamijenio oca poslije njegove smrti.
Godine 1299. Anadolski Seldžuci zbog mongolskih napada su pobjegli iz Konye i
potom, isto kao i ostala turska plemena u Anadoliji, proglasila begluk. Pošto
je Osmanski begluk utemeljen na granici sa Istočnom rimskom imperijom i nije
ratovao sa ostalim turskim plemenima, već sa hrišćanskim beglucima, isti se
ubrzo razvio. Turkmeni koji su dolazili iz Centralne Azije počeli su se masovno
priključivati Osmanskom begluku kako bi postali gazije i došli do većih
teritorija. Begluk ojačan u pogledu populacije, u posljednjoj fazi vladavine
Osman bega okupirao je najveći grad u toj regiji – Bursu. Osman Gazi je
preminuo u toku borbe za osvajanje ovog grada. Begluk se nastavio razvijati i
za vrijeme vladavine njegovog sina koji ga je zamijenio, Orhan Gazije.
Osmanlije su za kratko vrijeme prešli iz
Čanakkalea u Evropu i postali dio evropske historije. Nakon osvajanja Edirnea,
prijestolnica je premještena u ovaj grad. Osmanlije su na taj način čitavom
svijetu poručile da će trajno ostati u Evropi. Osvajanje Istanbula za vrijeme
vladavine Mehmeta II promijenilo je historiju svijeta. Okončan je Srednji vijek i počeo je Novi
vijek. Osvajanje Istanbula, Renesansa i reforme na Zapadu dešavanja su koja su
ostavila dubok trag na svjetsku historiju. Sultan Mehmet, koji je dobio nadimak
Fatih (Osvajač) u isto vrijeme je sebe nazvao cezarom, jednom od zajedničkih
titula rimskih imperatora. Pretvoreno u imperiju, Osmansko Carstvo je sebe
smatralo nastavkom Rimske imperije.
Kao i sve imperije sa više religija i
naroda u njemu, Osmansko Carstvo je u službi imalo i građane koji nisu bili
muslimani i Turci. Obrazovano je i iznjedreno hiljade državnika iz reda Armena,
Grka, Hrvata i Srba, koji su potom služili državi. Među najmoćnijim državnicima u historiji bio
je Mehmed-paša Sokolović. Planirao je da
od Crnog mora otvori kanal do Kaspijskog mora i dovodeći mlade turske snage iz
Centralne Azije dovrši proces osvajanja Evrope.
U vrijeme svoje vladavine sultan Yavuz
Selim je preuzeo halifat, nakon čega su osmanski sultani počeli vladati
ogromnim geografskim prostorom. Za vrijeme Kanuni sultana Sulejmana Osmansko
Carstvo je dostiglo najveće granice. Historiju Evrope, Azije i Afrike nije
moguće razumjeti bez poznavanja osmanske historije. Osmanlije su posebno
nastojale postupiti pravedno prema svim regijama gdje su vladale. Držali su se
podalje kolonizacije. Nisu koristili silu osim u slučaju pokušaja pobune.
Najveći problem današnjice Jerusalem i Palestina u vrijeme Osmanlija nije
predstavljala nikakav problem i na tım prostorıma je vladala mirna atmosfera u
potpunosti.
Kao i svaka imperija, Osmanlije su sa
historijske scene nestale kao rezultat ekonomskih dešavanja pod utjecajem
inovacija u industriji i nauci. Godišnjica utemeljenja Osmanskog Carstva, koja
čini važan sastavni dio turske historije i svijetu predstavlja važan primjer
pravednog upravljanja, slavi se i obilježava sa velikim entuzijazmom.
(The Bosnia Times)
