ANTISEMITSKI POROĐAJ CIONISTIČKE DRŽAVE: Historija samomrzećih osnivača Izraela

Nedavni podcast Rabina Yaakova Shapira pod nazivom “Počinjenje Visokog Razuma” podseća na prošlost osnivača Cionizma i Cionističke države, Theodora Hertzla i baca novo svetlo na izraz “Samomrzeći Jevrejin.”

KAKO POČINITI VELEIZDAJU

Rabin Shapiro metodički izlaže izvore njegovih tvrdnji, i kada se čuje šta Hertzl, koji je i sam bio Jevrejin, piše o jevrejskom narodu, jedini mogući zaključak je da je on bio suštinski “samomrzeći Jevrej.” Nema sumnje da je mrzio Jevreje i nije želio ništa više nego da se odvoji od tih “prostih” Jevreja. Štaviše, on nije bio sam: ostale cionističke vođe – Vladimir Jabotinsky, Chaim Weizmann i drugi – su podjednako i otvoreno prezirali njihovu Jevrejsku braću.

Rabin Shapiro je 2018. godine izdao knjigu od 1.400 stranica sa naslovom “Prazni vagon, cionističko putovanje od krize dentiteta do krađe identiteta”. Knjiga opisuje ogromni jaz između judaizma i njegovog najvećeg protivnika, cionizma. Knjiga je napisana za ortodoksne (pravoslavne) Jevreje, i svaki dom ortodoksnih Jevreja u kojem sam zadnje dvije godine bio pozvan je imao kopiju ovog masivnog djela. I ako knjiga podrazumjeva duboko znanje o judaizmu, ona sadrži mnoštvo dobro dokumentiranih izvora, tako i da oni od nas koji nisu dobro verzirani u judaizmu mogu puno naučiti iz nje.

Informaciju predstavljene u podcastu Rabina Shapira se takođe mogu naći u njegovoj knjizi, i one dovode do neporecivog zaključka da osnivač cionizma – kao i puno njegovih savremenika – je mrzio sve vezano za Jevreje i judaizam, kao i činjenicu da je on sam bio Jevrej. Prema mišljenju Rabina Shapira i mnogih drugih ortodoksnih rabina koje on citira, njihova mržnja prema Jevrejima je bila pokretačka snaga iza kreacije cionizma i osnivanja cionističke države, a ne njihova želja da budu spašeni od antisemitizma.

Osnivač cionizma nije samo vjerovao da su antisemitski trolovi o Jevrejima bili tačni, već ih je i opravdavao, smatrajući da se te rasističke optužbe tiču “drugih” Jevreja koji nisu bili sekularni i “prosvećeni” kao on.

Priča o Hertzlu, koja se uči u cionističkim školama u Izraelu i u svijetu, ga prikazuje kao spasitelja Jevreja, osobom koja je motivirana željom da učini dobro. Međutim, dublja analiza čovjeka i njegovih motiva otkriva da je on prezirao Jevrejski narod i nastojao da se udalji od “običnih” Jevreja stvaranjem egzistencijalnog prostora za osobe kao on koji su bili Jevreji po rođenju, ali su mrzili taj pojam.

Vladimir Jabotinsky, otac desničarskog cionizma i današnje izraelske stranke Likud, je takođe bio klasični primjer “samomrzećeg Jevreja.” Pisao je: “Jevreji su vrlo gadan narod i njihovi susjedi ih sa pravom mrze.”

Drugi Cionistički duševni vođa, Uri Zvi Greenberg, je pisao: “Ti odvratni Jevreji su izbljuvani od strane zdravih kolektiva i država, ne zbog toga što su Jevreji, već zbog njihove jevrejske odbojnosti.”

“Cionisti obožavaju fizičku moć dok ortodoksni judaizam to prezire. U razgovoru koji sam vodio sa Ultra-Ortodoksnim rabinom Dovid Feldmanom iz New Yorka, postavio sam mu to pitanje. Ja sam mu rekao da, za osobe kao što sam ja, koji su odgojeni kao cionisti, ortodoksni Jevreji izgledaju slabašno i bledunjavo i vrlo neprivlačno. Rabin Feldman me pogledao pravo u oči i odgovorio: ‘Nemate pojma koliko naporno radimo na tome da zadržimo taj izgled. Biti Jevrejin je duševno-religiozna, a ne muško fizička egzistencija.’”

MAUSHEL

U izdanju od 15. oktobra 1897. cionističkih novina Die Welt koje je Hertzl osnovao, objavljen je njegov esej pod nazivom “Maushel”, o Jevreju koji je bio anticionista. Fokus eseja je izmišljena osoba koju Hertzl naziva “Maushel”, što je u to vrijeme bio pogrdni naziv koji su antisemiti koristili da opišu Jevreje.