IZLAZNA STRATEGIJA Putin je imao TRI RAZLOGA da što prije pobjegne iz Sirije

15.12.2017. u 00:11

GEOPOLITIKA

Uprkos vojnim pobjedama, postoje dobri strateški razlozi zbog kojih bi Rusija željela napustiti Siriju. Odnosi Kremlja sa glavnim podržavaocima pobunjenika protiv režima Bashara al Asada u Siriji, kao što su Turska i Zalivski savjet, ozbiljno su poljuljani vojnom intervencijom


 FOTO: Putin, Asad (public)

Rusija se nakon više od dvije godine ratovanja i zvanično povlači iz Sirije, saopćio je danas predsjednik Vladimir Putin. Iako je proglasila pobjedu nad teroristima ISIL-a i uspostavila vojne baze, pojedini analitičari ukazuju da Moskva već dugo traži izlaznu strategiju nakon što je svoj angažman u Siriji okarakterizirala kao "veliki uspjeh".

Još tokom 2016. govorilo se o kraju rata i planovima Kremlja da povuče snage sa bojnog polja na Bliskom istoku. Posljednji nagoveštaj stigao je prije samo dva mjeseca, kada su ruski mediji prenijeli da je tokom susreta u Tel Avivu ministra odbrane Sergeja Šojgua sa izraelskim kolegom, rečeno da se ruska misija u Siriji bliži kraju.

I portparol predsjednika Vladimira Putina, Dmitrij Peskov, nedavno je opisivao ruske uspjehe kao "početak kraja rata u Siriji".

Kao glavni razlozi povlačenja vojnika navedeni su poraz terorista tzv. Islamske države, uz upozorenje da će Rusija još jednom napasti ako se "usude da se ponovo pojave". Tako djeluje da se Rusija iz Sirije povlači kao apsolutni pobjednik (istina je da joj se ne mogu osporiti pojedini uspesi) ali, razlozi za povlačenje mogli bi da budu i malo dublje prirode ukoliko se zagrebe ispod površine.

1. Narušeni odnosi sa velikim igračima

Uprkos vojnim pobjedama, postoje dobri strateški razlozi zbog kojih bi Rusija željela napustiti Siriju. Odnosi Kremlja sa glavnim podržavaocima pobunjenika protiv režima Bashara al Asada u Siriji, kao što su Turska i Zalivski savjet, ozbiljno su poljuljani vojnom intervencijom.

Iz ruskog ugla, ponovno uspostavljanje odnosa bila bi mudra strategija zarad dobrobiti državne ekonomije. Na početku ruske intervencije, Ankara je bila jedna od najglasnijih protiv ruskog vojnog prisustva, i čak je došlo do incidenta kada je Turska oborila ruski avion na granici sa Sirijom. Dvije zemlje ipak su uspjele okončati višemjesečni diplomatski rat nakon prošlogodišnjeg pokušaja vojnog puča u Turskoj, nakon kojeg su se vlasti u Ankari okrenule Kremlju osjetivši se "izdanima" od dotadašnjih partnera SAD. Prekinute su sankcije Moskve i počelo se sa izgradnjom gasovoda "Turski tok". Najavljena je i nabavka ruskih protivzračnih sistema S-400 međutim, kako se ispostavilo, kupovina je na staklenim nogama.

Još jedan važan partner na Bliskom istoku jeste i Saudijska Arabija s kojom je Rusija tek nedavno počela razvijati prijateljske odnose posjetom kralja Salmana, što je ujedno i prva zvanična posjeta Riyadha Moskvi. Saudijci su poznati kao "glavni operateri" na Bliskom istoku i Rusima je preko potreban partner tog kalibra ukoliko žele zadržati uticaj u tom djelu svijeta. Takođe, od volje Saudijaca zavisi i svjetska cijena nafte i gasa od čega ruska ekonomija uspjeva preživjeti uprkos sankcijama, a Kremlju su sigurno važniji sopstveni građani od Sirijaca.

I Turci i Saudijci žele Asadu vidjeti leđa i podrška Putina sirijskom režimu im nikako ne odgovara zbog čega će rusko napuštanje Sirije (makar prividno) dovesti do održavanja dobrih odnosa Kremlja, Ankare i Riyadha.

2. Vojni gubici

Pojedini analitičari ukazuju da postoje i čisto psihološki razlozi za rusko povlačenje. Podrška Asadovom režimu dovela je do velikog broja vojnih gubitaka Rusije. Ti gubici su, tokom dvije godine duge vojne kampanje, konstantno rasli, piše "Algemeiner".

Iako o broju zvaničnih žrtava nema mnogo podataka, u oktobru je javnost otkrila da je Rusija u Siriji koristila i plaćenike, formaciju poznatu kao "Vagner" tako da je zvaničan broj izgubljenih ljudskih života i dalje nepoznat, ali svakako prevazilazi stotinu. Prema posljednjim podacima, ruska vojska izgubila je 41 vojnika, ali je broj poginulih plaćenika nepoznat, a sumnja se da je život među njima izgubilo najmanje 81 vojnika.

Pored ljudskih gubitaka, nisu zanemarljivi ni finansijski gubici. Iako je Rusija kampanjim u Siriji uspjela "izreklamirati" svoje oružje i tako osigura dodatne kupce, svaki dan proveden u Siriji je i te kako uticao na vojni budžet. Prema procjenama "Business timesa", Rusija je dnevno na rat u Siriji trošila između 3 i 4 miliona dolara.

3. Preduga kampanja

Vojna intervencija Rusije u Siriji traje već dvije godine, i sa svakim danom dužeg boravka broj žrtava mogao bi narasti, a novac da nestaje. Vojne kampanje zahtjevaju i velike troškove, a Rusija trpi ozbiljne ekonomske sankcije Zapada, zbog čega joj odugovlačenje sukoba nikako ne odgovara.

Rusija takođe ima iskustva sa propalim intervencijama Sovjetskog saveza u Avganistanu, i svakako želi izbjeći istu sudbinu. Takođe, svjedoci su produžene vojne kampanje koju Sjedinjene Američke Države vode u Avganistanu više od jedne decenije. Mnogi zato i nisu iznenađeni što se Rusija povlači iz Sirije, kako bi izbegla gubitke, i ljudi i novca, koje ne može dozvoliti. Pojedini analitičari slažu se i da je ruska intervencija u Siriji imala za cilj, između ostalog, i da skrene pažnju sa dešavanja u Ukrajini, što je djelimično i uspjela, i da bi svako dalje odugovlačenje išlo na štetu Kremlju.

Krajem novembra ove godine, ruska vojna komanda prošla je veliku reformu, piše američki "National interest". Na visokim pozicijama našla su se nova imena, a najznačajnije promjene zahvatile su ruski Istočni i Centralni vojni distrikt.

Promjena koja je najviše iznenadila dogodila se u redovima Centralnog distrikta, na čije čelo je došao general-poručnik Aleksandar Lapin, koji je zamjenio oficira sa starijim vojnim činom, general-pukovnik. I svi drugi distrikti pod komandom su general-pukovnika.

Novi komandant Istočnog distrikta, general-pukovnik Aleksandar Žuravljov, bio je komandant grupe ruskih snaga u Siriji, od jula do decembra 2016. godine. General Lapin služio je kao Šef osoblja grupe snaga u Siriji. Uz njih, komandanti Južnog i Zapadnog distrikta, general-pukovnici Aleksandar Dvornikov i Andrej Kartapolov, takođe su služili kao komandanti ruskih snaga u Siriji.

Tako su četiri od pet ruskih vojnih distrikta pod komandom veterana sirijske kampanje, od kojih jedan ima i juniorski generalski čin. Kako se zaključuje u analizi američkog lista, očigledno je koliko je ovaj konflikt bio edukativan za ruske oficire.

 

(TBT, The Business Times, Algemeiner, National interest )